Cor, een bevlogen mens
Cor van Drongelen (64 jaar) is te typeren als ‘betrokken, doorzetter, sociaal, rechtvaardig, leergierig en recht voor z'n raap'. Hoewel zij een nieuwkomer is in de politiek heeft zij heel veel ervaring met politici en politieke standpunten. Niet alleen vanuit haar sociale betrokkenheid maar vooral ook vanuit al haar functies die zij met verve vervuld: lid cliëntenraad UWV, voorzitter Klankbordgroep WMO, bestuurslid werkgroep GGZ en Algemeen van het APCP, bestuurslid SGOA en INOG, lid cliëntenparticipatie en WVG van de ABCZ, bestuurslid Stichting Geheugen van west, mede-oprichter van het S.J.B.K., voorzitter van stichting De Brug en voorzitter Gehandicapten Platform Geuzenveld-Slotermeer.
Menigmaal heeft zij al de degens gekruist met politici en hotemetoten van (overheids)organisaties, waarbij zij vanuit de praktijk en vanuit haar rolstoel iedereen telkens weer met de neus op de feiten drukt. Sociaal werk is MENSENwerk. Elke dag weer worden mensen in onze samenleving geconfronteerd met letterlijke en figuurlijke drempels die alleen ervaren kunnen worden als je zelf ook echt in die situatie verkeerd. Praten over mensen vanuit een politieke zetel of vanachter een (ambtelijk) bureau, getuigt volgens Cor van te beperkte betrokkenheid en van een vorm van disrespect.
Daarom wil Cor van Drongelen zich - vanuit de praktijk die zij dagelijks aan den lijve ondervindt - de komende jaren inzetten voor het verbeteren van de situatie van mensen met een fysieke belemmering. Met als speerpunt de fysieke ontoegankelijkheid van Amsterdam en het aantonen dat dit te verbeteren is tot een toegankelijk en leefbare stad voor iedereen. “Ik geloof in de eigen kracht van mensen, maar soms moet je mensen een beetje helpen de juiste weg te vinden”.
Door de resultaten die zij onder andere in de cliëntenraad van het UWV bereikt heeft voelt zij zich extra gemotiveerd om er tegen aan te gaan en mensen te helpen. “Voor heel veel mensen is de regelgeving erg ingewikkeld en zij weten vaak niet wat hun rechten en plichten zijn. Zeker wanneer je te maken krijgt met migranten, die de Nederlandse taal onvoldoende beheersen.” Haar sterke punt is de uitgebreide kennis van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) en haar ervaringen met het goed toepassen daarvan voor de cliënten door de betrokken ambtenaren. “Want dat gaat nogal eens mis”.
Daarnaast heeft Cor een ideaal: “een geëmancipeerde, multiculturele samenleving waarin iedereen in staat is om met elkaar samen te leven met ruimte voor verschil. Juist het behoud van culturele identiteit, als één van de elementen ieder mens uniek en waardevol maken, draagt bij aan een samenleving waarin echte verbondenheid mogelijk is. Zodra wij van iemand verlangen om zichzelf, zijn/haar wortels, liefde, overtuiging, geschiedenis, geloof of cultuur te verloochenen, wordt contact oppervlakkig en wordt ware verbondenheid onmogelijk.”